Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα junk food. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα junk food. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013

Νηστεία στο ...αλεύρι!

Μετά από ένα διάστημα με λίγη άσκηση, κακή διατροφή και αρκετές ώρες δουλειάς, αποφάσισα να ζυγιστώ. Όχι για να δω πόσα κιλά έχασα, αλλά πόσα πήρα. Ευχόμουν στην καλύτερη περίπτωση να έχω παραμείνει στα ίδια κιλά από την τελευταία φορά που ζυγίστηκα.

Να ζυ(γιστεί) κανείς ή να μην ζυ(γιστεί); Ιδού η απορία!

Τελικά πήρα δύο κιλά και πήγα πίσω 2 μήνες. Ξανά λοιπόν από την αρχή. Βέβαια, τί περίμενα, να τρώω junk food, να μην τρώω φρούτα και λαχανικά, να μην αθλούμαι και να αδυνατίσω κιόλας; Μου ήρθαν στο μυαλό μερικές ατάκες που διάβασα και άκουσα τελευταία.

Πώς περιμένεις να γίνεις αυτό που θέλεις όταν παραμένεις αυτό που είσαι; (ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων). Αυτό το διάβασα κάπου στο facebook. Είναι αλήθεια. Πώς περιμένω να αδυνατίσω και να είμαι υγιής όσο συνεχίζω να μην προσέχω την διατροφή μου και να μην αθλούμαι;

Την επόμενη ατάκα δεν θυμάμαι που την άκουσα, αλλά έλεγε κάτι σαν αυτό: Πρέπει από σήμερα να αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι όπως αυτός που θέλεις να είσαι αύριο. Δεν το μεταφέρω καλά, αλλά έχει παρόμοιο νόημα με το παραπάνω. Το συμπληρώνει. Δεν εννοεί ότι θα πρέπει να γίνουμε σαν τη Μαντάμ Σουσού, που στην προσπάθειά της να ενταχθεί στην καλή κοινωνία της τότε εποχής, γινόταν ρεζίλι. Ούτε ότι θα φορέσω κολάν και κοντό κολλητό μπλουζάκι και θα συμπεριφέρομαι σα να ήμουν μοντέλο. Θα έχω όμως αυτοπεποίθηση και θα τρώω σαν φυσιολογικός άνθρωπος, όχι σαν τον Οβελίξ.

Σήμερα είναι Καθαρά Δευτέρα και τρώμε όλα όσα δεν μου αρέσουν: θαλασσινά, ταραμά, χαλβά, ταχίνι και τα λοιπά. Και μετά νηστεία: δεν τρώμε όλα όσα μου αρέσουν. Εγώ ποτέ δε νήστεψα, ούτε μία φορά στη ζωή μου. Φέτος σκέφτηκα να νηστέψω, για λόγους διατροφής περισσότερο, παρά για θρησκευτικούς.

Κάθε χρόνο αυτές τις μέρες, βλέπω να κυκλοφορούν τα πάντα σε νηστίσιμη μορφή. Νηστίσημο χάμπουργκερ, νηστίσιμα σουβλάκια, νηστίσιμες πίτσες, νηστίσιμα κέηκ, νηστίσιμα μπισκότα. Και αναρωτιέμαι: μα γιατί νηστεύει ο κόσμος; Ποιο είναι το νόημα της νηστείας; Δεν υποτίθεται ότι νηστεύουμε για να απαρνηθούμε κάποιες υλικές απολαύσεις δίνοντας έμφαση στην πνευματικότητα;

Κάποτε μου είχε πει ένας συνάδελφος: "Εμείς στο χωριό μου νηστεύουμε αυτό που μας αρέσει πιο πολύ. Τρελαίνεσαι για σοκολάτα; Στην σοκολάτα θα νηστέψεις. Σου αρέσει το κρέας; Σε αυτό θα νηστέψεις."

Δεν ξέρω ποιες είναι όλες οι τροφές που απαγορεύονται κατά τη νηστεία. Σκέφτηκα λοιπόν φέτος να νηστέψω κι εγώ, με σκοπό να βελτιώσω την διατροφή μου. Πιστεύω ότι το όλο κλίμα της νηστείας θα με βοηθήσει. Σε τί όμως να νηστέψω; Τί να απαρνηθώ; Πολλά είναι αυτά που μου αρέσουν. Στην αρχή σκέφτηκα να κάνω νηστεία στο junk food. Μετά όμως σκέφτηκα ότι δεν θα αντέξω και θα αρχίσω να φτιάχνω εγώ στο σπίτι διάφορα junkοειδή! Έπειτα σκέφτηκα να κάνω νηστεία στο κρέας. Να μην τρώω κρέας, άρα ούτε χάμπουργκερ, ούτε σαλάμια, ούτε λουκάνικα... Έτσι όμως θα πέσω στην παγίδα των νηστίσιμων junk food και μπορεί να μην έχω όφελος. Καθώς έγραφα το post, μου ήρθε η φαεινή ιδέα να νηστέψω στο... αλεύρι! Δεν θα τρώω λοιπόν ό,τι έχει αλεύρι: ψωμί, φρυγανιές, πίτσες, πίτες, σάντουιτς, αρκετά είδη γλυκων, ζυμαρικά... Μπίνγκο! Νομίζω ότι θα μου κάνει καλό για ένα διάστημα να τα αποφύγω αυτά με αφορμή τη νηστεία.

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

Από το junk food στην αξία της επιβράβευσης

Χτες η μέρα ήταν ξεχωριστή. Ειδική περίσταση. Μετά από πάρα πολύ καιρό, πήγα να φάω σε McDonald's! Μου αρέσουν πάρα πολύ, οι πατάτες τους, το Big Mac, το Greek Mac, το McFish, οι κοτομπουκιές. Το ήξερα εδώ και μέρες και γι'αυτό δεν ήθελα να τρώω άσχημα. Έλεγα, ας το κάνω τουλάχιστον στο τέλος της εβδομάδας, όχι όλη την εβδομάδα.

Ένας από τους στόχους μου είναι να φτιάχνω σπιτικά burger, hot dog, σουβλάκια και πίτσες,
ώστε να μην τρώω καθόλου fast food έξω ή από delivery. Έτσι δεν θα στερηθώ αυτό το είδος φαγητού,
θα είμαι πιο σίγουρη για την ποιότητά του και φυσικά θα κάνω οικονομία!

Μπήκα στην ιστοσελίδα τους και είδα πόσες θερμίδες, τι θρεπτικά συστατικά και τι άλλο έχει η κάθε μερίδα. Από περιέργεια, αλλά και για πλάκα, κάθισα και υπολόγισα πόσες θερμίδες είχαν αυτά που είχα επιλέξει για να φάω. Ήταν γύρω στις 1200. Τα δύο τρίτα περίπου των θερμίδων που χρειάζεται μία γυναίκα για όλη την ημέρα! Υπολόγισα ότι αυτά που έφαγα την υπόλοιπη ημέρα (πρωινό: αυγό βραστό με 2 φέτες φρυγανισμένο ψωμί, σνακ: μία μπανάνα, γεύμα: μία σαλάτα ρόκα-παρμεζάνα) θα έφταναν περίπου τις 500 θερμίδες. Κοίτα να δεις! Έτσι απόλαυσα το junk meal μου χωρίς πολλές τύψεις.

Αντί για αναψυκτικό πήρα χυμό και επέλεξα παιδική μερίδα στις πατάτες και στις κοτομπουκιές μου. Βέβαια, όλο το γεύμα είχε σίγουρα άφθονο αλάτι! Δεν το κατάλαβα όταν έτρωγα, αλλά αργότερα όταν επέστρεψα σπίτι διψούσα πάρα πολύ, και ήθελα νερό περισσότερο απ'ότι συνήθως.


Το junk food είναι μία από τις αδυναμίες μου. Δεν θέλω να την πολεμήσω, αλλά να συμφιλιωθώ μαζί της ώστε να την ελέγξω. Να τρώω junk food, αφού μου αρέσει, αλλά όχι κάθε τρεις και λίγο. Αν φάω burger την μία μέρα, να μην φάω πίτσα την επόμενη. Να μην προσθέσω και αναψυκτικό και επιδόρπιο, αλλά να πιω νερό. Θα μπορούσα να φάω μεγαλύτερες μερίδες, να πιω και αναψυκτικό και να προσθέσω και ένα επιδόρπιο στο τέλος. Όμως δεν το έκανα, και αυτό είναι ένα μικρό βήμα για το οποίο είμαι περήφανη. Όχι, δεν είναι αρκετό για να χάσω βάρος. Είναι όμως αρκετό για να με ωθήσει να κάνω το επόμενο βήμα. Και μετά το μεθεπόμενο. Και στο τέλος, βήμα βήμα, να επιτύχω τον στόχο μου.

Η επιβράβευση αξίζει για κάθε μικρό βήμα που κάνουμε, για κάθε ελάχιστη προσπάθεια που καταβάλλουμε, γιατί μας δίνει κίνητρο για να συνεχίσουμε. Αν περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα για να επιβραβεύσουμε ίσως να απογοητευθούμε και να παρατήσουμε την προσπάθεια. Για να φτάσουμε σε έναν μακρινό προορισμό διανύουμε πολλά χιλιόμετρα βήμα βήμα. Με ένα σάλτο το καταφέρνουν μόνο οι μάγοι, οι υπεράνθρωποι και οι ηθοποιοί στις ταινίες.

Αυτό ισχύει παντού. Βλέπεις ανθρώπους να προσπαθούν να καταφέρουν κάτι, και είτε οι ίδιοι με το να είναι πολύ σκληροί με τον εαυτό τους, είτε οι γύρω τους, αντί να τους επιβραβεύουν για την προσπάθεια, για το μικρό βήμα, για ό,τι καταφέρνουν τέλος πάντων, να έχουν μία συμπεριφορά σαν  αυτή: "Μμμ...σιγά το πράγμα, ο σκοπός είναι να...". Σε κάποιον που κάνει δίαιτα, στο παιδάκι για τις επιδόσεις του στο σχολείο, στην δουλειά μας, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, παντού.

Όταν μάθουμε να επιβραβεύουμε την προσπάθεια, θα έχουμε μάθει να βοηθάμε στο να έρθει το αποτέλεσμα. Εύχομαι να έχουμε όλοι μας ένα υπέροχο σαββατοκύριακο!