Το 2015 θέλω...

1. Να τρώω πιο σωστά.

2. Να γυμνάζομαι περισσότερο.

3. Να δοκιμάσω νέες συνταγές.

4. Να φορέσω παλιά μου ρούχα στα οποία τώρα δεν χωράω!

5. Να εξοικονομήσω χρήματα επειδή θα ψωνίζω και θα μαγειρεύω με πρόγραμμα.

6. Να γράψω το δικό μου βιβλίο!

Copyright: / 123RF Stock Photo

Τι με δίδαξε η χρονιά που πέρασε.

Το 2014 είναι μία χρονιά που ξεχωρίζω. Είναι πολύ σημαντική χρονιά για μένα, γιατί ένιωσα την αλλαγή. Μπαίνοντας στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου σκεφτόμουν "σιγά το πράγμα, άλλος ένας χρόνος". Στη συνέχεια όμως οι αλλαγές άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη.

Αποφάσισα να αλλάξω τον τρόπο διατροφής μου. Δεν ήξερα πώς θα το κάνω αυτό, αλλά είπα να προσπαθήσω. Άρχισα να μαγειρεύω περισσότερο στο σπίτι. Δεν βρίσκεις εύκολα ποιοτικά σπιτικά φαγητά έξω. Και δεν συμφέρει οικονομικά. Για να μαγειρεύω στο σπίτι έπρεπε να έχω πρώτα ψωνίσει ό,τι χρειάζομαι, δε γίνεται κάθε μέρα να τρέχω στο σούπερ μάρκετ. Για να ψωνίζω μία φορά την εβδομάδα έπρεπε να έχω έτοιμη τη λίστα με τα ψώνια και να έχω φροντίσει να έχω χρήματα για αυτά. Έπρεπε να βρω χρόνο για να προγραμματίσω τα γεύματά μου, τη λίστα με τα ψώνια και να έχω έναν προϋπολογισμό. Έπρεπε να κάνω και άσκηση. Έπρεπε να βρω χρόνο για να κάνω γυμναστική και να είμαι συνεπής σε αυτό.

Δεν είχα χρόνο, όμως. Δεν είχα χρόνο για να προγραμματίσω, για να ψωνίσω, για να μαγειρεύω, για να κάνω γυμναστική. Ποτέ δεν μου έφτανε ο χρόνος και δεν έκανα τακτικά γυμναστική. Μερικές φορές δεν μου έφταναν και τα χρήματα για να κάνω αυτά που θέλω. Δεν προλάβαινα να μαγειρέψω, γιατί δεν είχα προλάβει να ψωνίσω. Δεν είχα ψωνίσει σωστά, γιατί δεν είχα προλάβει να φτιάξω λίστα. Και ο φαύλος κύκλος συνεχιζόταν. Μάλιστα θύμωνα όταν οι άλλοι δεν καταλάβαιναν ότι πραγματικά δεν έχω χρόνο. Μέχρι ένα σημείο είχα δίκιο, όταν είσαι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρεις. Αλλά από την άλλη πως γινόταν να μη μου φτάνει ο χρόνος; Μήπως έκανα κάτι λάθος;

Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ήμουν στον "αυτόματο πιλότο". Ότι δεν είχα πρόγραμμα στην ζωή μου και ιδού το αποτέλεσμα. Ότι αυτό που για άλλους είναι δεδομένο, εγώ έπρεπε να το βρω τώρα. Και αυτό κάνω. Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί το 2014 κατάφερα σημαντικά πράγματα.

1. Αποφάσισα να αλλάξω τον τρόπο διατροφής μου.
2. Άρχισα να μαγειρεύω στο σπίτι,
3. Έμαθα να κάνω πιο σωστές διατροφικές επιλογές.
4. Άρχισα να δοκιμάζω νέα φαγητά.
5. Άρχισα να προγραμματίζω τα γεύματά μου και τα ψώνια μου.
6. Άρχισα να κάνω γυμναστική.

Το σημαντικότερο όμως που έμαθα είναι ότι για να πετύχεις κάτι πρέπει να αφιερώσεις χρόνο και ενέργεια σε αυτό. Νόμιζα ότι το να κάνεις μία δίαιτα ή να αλλάξεις τον τρόπο διατροφής σου είναι κάτι απλό, που απλά θέλει πειθαρχία. Δεν είναι όμως τόσο απλό για όλους. Δεν είναι απλά μια απόφαση, που κάποιοι λένε. Για να αποκτήσεις καλές συνήθειες, θέλει προγραμματισμό, υπομονή και πάνω από όλα επιμονή.

Γάλα με μούσλι, ροδάκινο και λιναρόσπορο.
Έλεγα "δεν ,μου αρέσει το μούσλι"...
μέχρι που το δοκίμασα! :D

Ξανά σε δράση!

Όταν είδα ότι η τελευταία φορά που είχα γράψει ήταν τον Ιούνιο, ξαφνιάστηκα. Πότε πέρασε τόσος καιρός; Το καλοκαίρι πέρασε και ήδη το φθινόπωρο κοντεύει να τελειώσει και αυτό...

Το καλοκαίρι με έπιασε μία φάση "τεμπελίτιδας". Έκανε ζέστη, δεν ήθελα να κάνω γυμναστική, βαριόμουν, παράλληλα άρχισα να τρώω εκτός προγράμματος. Έλεγα "το φθινόπωρο που θα έχει καλύτερο καιρό, θα βγαίνω να περπατάω συχνότερα". Το φθινόπωρο ακόμα έκανε ζέστη, ακόμα βαριόμουν, άλλοτε έβρεχε και παραδέχτηκα πως απλά βρίσκω δικαιολογίες. Γιατί αν είναι έτσι, τότε το χειμώνα θα κάνει κρύο, θα φυσάει, θα βρέχει, θα χιονίζει, πού να βγω έξω να περπατήσω;

Όλο αυτό το διάστημα που έκανα λίγη γυμναστική, από τη μία προσπαθούσα να τηρώ το πρόγραμμά μου και να τρώω σωστά, από την άλλη ξέφευγα και έτρωγα ακατάστατα, ανθυγιεινά και σε μεγάλες ποσότητες μερικές φορές. Και έμεινα στάσιμη στα κιλά μου. Τό ότι δεν τα ξαναπήρα είναι καλό, αλλά αν πρόσεχα και δεν τεμπέλιαζα θα είχα χάσει άλλα τόσα και η διαφορά θα φαινόταν!

Αυτό που δεν σταμάτησα και δεν ήθελα να διακόψω με τίποτα, ήταν οι συνεδρίες με τη διαιτολόγο μου, ακόμη και αν δεν τηρούσα όσα με συμβούλευε. Γιατί αν το έκανα, η πράξη αυτή από μόνη της θα σήμαινε ότι παραιτούμαι, και δεν ήθελα, ούτε θέλω να παραιτηθώ.

Θα συνεχίσω να προσπαθώ, όσο "στάσιμη" και αν μένω στα κιλά μου και στις συνήθειές μου. Σκέφτηκα ακόμα ότι ίσως να αντέδρασα υποσυνείδητα στην αλλαγή της διατροφής και στις νέες συνήθειες. Αλλά θα επιμείνω γιατί ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να αλλάξεις τις (κακές) συνήθειες μιας ολόκληρης ζωής. Το έχω ξαναπεί, ότι ο χαρακτήρας μου δεν με βοηθάει σε αυτό το σκοπό, γιατί δεν μου αρέσει καθόλου να είμαι σε πρόγραμμα, σε πειθαρχία και πραγματικά απολαμβάνω το "χύμα".

Πολλοί λένε "ο χαρακτήρας του ανθρώπου δεν αλλάζει". Μας διαψεύδει η ίδια η λέξη, χαρακτήρας, που προέρχεται από το ρήμα χαράζω. Ο χαρακτήρας μας είναι όσα έχουν χαραχτεί στο dna μας, αλλά από εκεί και έπειτα τον "χαράζουν" το περιβάλλον μας, οι εμπειρίες μας και οι επιλογές μας. Γι'αυτό κι εγώ πιστεύω ότι, ναι, μπορώ να χαράξω μέχρι ένα βαθμό την πορεία που εγώ επιθυμώ!

Σήμερα, δεν ξέρω πως "ξε-τεμπέλιασα" και έκανα zumba στο σπίτι με το Xbox. Χαμογέλασα, γιατί τα τραγούδια και οι χορογραφίες είχαν πλάκα. Γέλασα, γιατί ακόμα δεν έχω μάθει τα βήματα και έκανα ό,τι να'ναι. Κουράστηκα, αλλά ένιωσα υπέροχα. Ίδρωσα, αλλά το καταευχαριστήθηκα Και το καλύτερο από όλα είναι πως το διασκέδασα!

Για αρχάρια... καλά τα πήγα!

Επιτέλους το πήρα απόφαση!

Την Παρασκευή ξεκίνησα ένα πρόγραμμα διατροφής σε συνεργασία με μία διαιτολόγο που βρήκα online. Ο σκοπός μου δεν είναι απλά να χάσω κάποια κιλά, αλλά να μάθω να τρώω σωστά για όλη μου τη ζωή, ώστε να διατηρήσω για πάντα ένα σωστό βάρος και να προστατεύσω την υγεία μου. Αποφάσισα να ξεκινήσω πρόγραμμα διατροφής με έναν διαιτολόγο γιατί:

1. Είναι επαγγελματίας και ξέρει καλύτερα από μένα πως πρέπει να τρώω. Θα με "εκπαιδεύσει" ώστε να μάθω κι εγώ πως να τρώω σωστά.
2. Το πρόγραμμα διατροφής μου είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μου.
3. Έχω κάποιον στον οποίο "δίνω λογαριασμό" για το τι τρώω και αυτό με αποτρέπει από τις... αταξίες!
4. Επειδή πληρώνω για αυτή την υπηρεσία, έχω ακόμη ένα κίνητρο για να είμαι συνεπής.
5. Επειδή θα μου πάρει καιρό να χάσω τόσα πολλά κιλά, αν τυχόν θελήσω να φάω κάτι "απαγορευμένο" θα ζητήσω από την διαιτολόγο να βρούμε κάποιον τρόπο να το βάλουμε στο πρόγραμμά μου, ώστε να είναι ελεγχόμενο και να μην κάνω του κεφαλιού μου.

Κατάλαβα ότι δεν μπορώ να συνεχίσω τον τρόπο ζωής και διατροφής που είχα μέχρι τώρα, αν ήθελα να αλλάξει κάτι πάνω μου, θα έπρεπε κι εγώ να κάνω κάτι. Από μόνο του το σώμα μου δεν θα αδυνάτιζε αν δεν το βοηθούσα. Είχα αποδεχτεί ότι δεν θα μπορούσα να αποφύγω την πείνα και την στέρηση και είπα να δοκιμάσω και όταν θα έρθουν αυτά, θα τα αντιμετωπίσω. Προς ευχάριστη έκπληξή μου, μέχρι τώρα όχι μόνο δεν έχω νιώσει πείνα ή στέρηση, αλλά αντίθετα, νιώθω πάντα χορτάτη και ικανοποιημένη!

Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το να τρώω 5 φορές την ημέρα: πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό, απογευματινό και βραδυνό. Αυτό όμως είναι που με κρατάει χορτάτη. Έχω φάει το ένα γεύμα και ούτε που έχω καταλάβει πως πέρασε η ώρα μέχρι το επόμενο.

Το επόμενο δύσκολο κομμάτι είναι το να βρίσκω χρόνο για να μαγειρεύω. Αν όμως δεν μαγειρέψω εγώ, που θα βρω ποιοτικό φαγητό;

Έτσι αναγκάστηκα να προγραμματίσω το χρόνο μου ώστε να φάω στην ώρα μου, να ψωνίσω, να μαγειρέψω, να τα μαζέψω και να βρω χρόνο για άσκηση. Αυτό ακόμα με δυσκολεύει, αλλά ελπίζω να το συνηθίσω και να γίνει ρουτίνα.

Μπανάνα με μέλι και καρυδόψιχα: πεντανόστιμο σνακ!

Σολομός στο φούρνο με λεμόνι και δεντρολίβανο.
Πατατοσαλάτα με μία βραστή πατάτα, λίγο πρόβειο γιαούρτι και φρέσκο δυόσμο.
Πάρα πολύ νόστιμα και γευστικά!

Πήγαμε για φαγητό σε μία ταβέρνα.
Δεν ξέρω πως τα κατάφερα, αλλά από αυτά έφαγα μόνο σαλάτα και...

...ψαρονέφρι με πατάτες φούρνου! Μιαμ μιαμ!

Ένα κουτί με φρούτα και λαχανικά στην πόρτα μου.

Η νέα μου "συνήθεια" λέγεται biobox. Είναι ένα κουτί με φρέσκα βιολογικά φρούτα και λαχανικά που ...έρχεται στην πόρτα μου κάθε εβδομάδα. Το ανακάλυψα στο internet και είπα να το δοκιμάσω.

Το πρώτο μου biobox!

Τα καλά νέα της ημέρας

Σήμερα επιτέλους αφιέρωσα ένα ολόκληρο 30λεπτο σε άσκηση! Αποφάσισα να κάνω λίγη γυμναστική στο σπίτι, μιας και δεν ανάρρωσα τελείως από το κρύωμα που με ταλαιπωρούσε τις προηγούμενες ημέρες. Φόρεσα τα αθλητικά μου, άνοιξα την μουσική και ξεκίνησα την προθέρμανση: κάτι μετάξύ χορού και κινήσεων αερόμπικ. Τελείωσαν τα δέκα λεπτά που είχα βάλει στο χρονόμετρο. Ήταν όμως αρκετά για να μου φτιάξουν την διάθεση και έτσι απόφάσισα να συνεχίσω... χορεύοντας! Αρχικά είχα αποφασίσει να κάνω προθέρμανση και μετά ασκήσεις γυμναστικής αλλά μπροστά στην μουσική και τον χορό φάνταζαν τόσο βαρετά!

Ήταν σα να ξύπνησα από έναν λήθαργο και αυτό με ενθουσίασε!
Τώρα θέλω κάθε μέρα να αφιερώνω τουλάχιστον ένα μισάωρο σε χορό ή περπάτημα.
Καλή αρχή μου εύχομαι και... εις ανώτερα!  

Photo:
By U.S. Navy photo by Senior Chief Mass Communication Specialist Gary Ward,
via Wikimedia Commons

Now is your time. Τώρα. Όχι μετά.

Διάβασα στο Facebook ένα άρθρο από την Coach Stephanie στο No Excuses Workouts το οποίο μου άρεσε πολύ και σας το παραθέτω.

Now is your time.

For a long time it seemed to me that life was about to begin - real life. But there was always some obstacle in the way, something to be gotten through first, some unfinished business, time to still be served, a debt to be paid. Then life would begin. At last it dawned on me that these obstacles were my life. This perspective has helped me to see that there is no way to happiness. Happiness is the way. So, treasure every moment that you have. And treasure it more because you shared it with someone special, special enough to spend your time and remember that time waits for no one.

So stop waiting; until you finish school, until you go back to school, until you lose ten pounds, until you gain ten pounds, until you have kids, until your kids leave the house, until you start work, until you retire, until you get married, until you get divorced, until Friday night, until Sunday morning, until you get a new car or home, until your car or home is paid off, until spring, until summer, until fall, until winter, until you are off welfare, until the first or fifteenth, until your song comes on, until you've had a drink, until you've sobered up, until you die, until you are born again to decide that there is no better time than right now to be happy. Happiness is a journey, not a destination.

- Alfred D'Souza

Η ειρωνία είναι ότι τρώω λες και δεν υπάρχει αύριο,
την ίδια στιγμή που σκέφτομαι "από αύριο θα τρώω καλύτερα,
θα ξεκινήσω γυμναστική και μπλα μπλα μπλα...".  

Διαβάζοντας το άρθρο, είδα ότι και εγώ έχω ανάλογη συμπεριφορά σε σχέση με την διατροφή, την άσκηση και την φροντίδα του εαυτού μου. Η ειρωνία είναι ότι τρώω λες και δεν υπάρχει αύριο, την ίδια στιγμή που σκέφτομαι "από αύριο θα τρώω καλύτερα, θα ξεκινήσω γυμναστική και μπλα μπλα μπλα...". Στο φαγητό, κάτι κουτσοκαταφέρνω, μπορεί να μην έχω "μπει στον σωστό δρόμο", αλλά έχω κάνει μια αρχή, και μία τρώω σωστά, μία δεν προσέχω. Στο θέμα της άσκησης όμως; Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που γυμνάστηκα. Πότε ήταν η τελευταία φορά που έστω βγήκα να περπατήσω; Τώρα κιόλας θα το προσθέσω στην ατζέντα μου. Έγινε! Έβαλα μισή ώρα γυμναστικής κάθε μέρα στο πρόγραμμά μου. Αυτό μπορεί να είναι περπάτημα, σχοινάκι (μιας και έχω, να το χρησιμοποιήσω) ή γυμναστική στο σπίτι. Ή ό,τι άλλο σκεφτώ. Τώρα θα λαμβάνω ειδοποίηση για τη γυμναστική μου μέσω e-mail και sms. Αυτά είναι συστήματα, βάζεις τον εαυτό σου να σε πρήζει!

Τώρα κάθε μέρα θα λαμβάνω ένα e-mail και ένα sms που θα μου λένε:
Εεπ...σε τσάκωσα! Πάλι στον υπολογιστή κάθεσαι;
Βγες να περπατήσεις, κάνε λίγη γυμναστική! 

Αγαπημένο μου ημερολόγιο... ημέρα πρώτη

Η πειθαρχία και ακόμη περισσότερο η αυτοπειθαρχία δεν θα έλεγα ότι με χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα. Ίσως γι' αυτό δεν κατάφερα ποτέ να ακολουθήσω μία δίαιτα. Πάντα έλεγα ότι ο μόνος τρόπος για να τα καταφέρω θα ήταν να έχω έναν "μπαμπούλα" πάνω από το κεφάλι μου. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, νομίζω ότι θα μπορούσα να βρω τρόπο να κάνω ότι θέλω ακόμη και υπό καθεστώς μπαμπούλα. Γι' αυτό άλλωστε δημιούργησα ένα δημόσιο ημερολόγιο και όχι ένα ιδιωτικό. Ελπίζω ότι ο Μεγάλος Αδελφός θα με βοηθήσει.

"Όχι, δεν θα το κάνω, τί θα γράψω στο μπλογκ,
ότι με το που ξεκίνησα τον "ιερό αγώνα" μου,
έπεσα με τα μούτρα στις "αμαρτίες";  

Κάτι έκανε σήμερα, μπορώ να πω. Γιατί το μεσημέρι ήθελα τόσο πολύ να φάω junk food, αλλά σκεφτόμουν: "Όχι, δεν θα το κάνω, τί θα γράψω στο μπλογκ, ότι με το που ξεκίνησα τον "ιερό αγώνα" μου, έπεσα με τα μούτρα στις "αμαρτίες"; Κι αν διαβάσει το post κανένας δικός μου; Είχα λοιπόν ένα κίνητρο παραπάνω. Να δούμε πόσο θα κρατήσει! Γιατί σήμερα ντράπηκα να παρεκτραπώ. Αν όμως υποχωρήσουν οι ντροπές, πολύ φοβάμαι ότι θα πρέπει να μετονομάσω το μπλογκ σε "Πρακτικός Οδηγός για να γίνεις Αφρατούλα".

Από το πρωί μέχρι το μεσημέρι έπινα ένα καφέ. Ναι, τον ίδιο! Αυτό θα πει caffè lungo, χαχαχα! Αύριο δεν πρέπει να κάνω το ίδιο λάθος, πάω τώρα να ετοιμάσω το έδαφος για το αυριανό μου πρωινό, ώστε να μην έχω καμία δικαιολογία!

Πρόσφατα διάβασα σε ένα άρθρο ότι αν φάμε ένα καλό πρωινό
και ενδιάμεσα των γευμάτων ένα υγιεινό σνακ,
θα έχουμε λιγότερες πιθανότητες να υποκύψουμε
σε διατροφικούς πειρασμούς το βράδυ.

Ούτε ένα λεπτό δεν μου πήρε να ρίξω σε ένα μπολ λίγα δημητριακά, να το σκεπάσω με ένα πιατάκι και να ακουμπήσω πάνω του το κουταλάκι. Τώρα δεν έχω καμία δικαιολογία για να μην φάω πρωινό. Μάλιστα, το έβαλα πάνω στο γραφείο μου, καθώς αύριο ξεκινώ πρωί την δουλειά, ώστε να μην θέσω ως δικαιολογία ότι "ναι μεν τα προετοίμασα, αλλά δεν πρόλαβα να φάω γιατί με πρόλαβε η δουλειά και καταπιάστηκα". Εκτός αν επινοήσω κάποια νέα δικαιολογία αύριο, πράγμα που απεύχομαι. Σαν τους ιούς, ένα πράγμα, που παρά τα αντιβιοτικά εξελίσσονται και μεταλλάσσονται!

Το μεσημέρι έφαγα ένα πιάτο μακαρόνια με κοτόπουλο κοκκινιστό και φέτα. Κανονικά θα έπρεπε να μην συνδυάσω κρέας και φέτα, αλλά πραγματικά λατρεύω την φέτα, την τρώω σχεδόν με όλα τα φαγητά και μάλιστα υπάρχουν κάποια φαγητά που προτιμώ να μην φάω καθόλου αν δεν έχω φέτα να τα συνοδεύει.

Επειδή είναι αργά και αύριο πρέπει να ξυπνήσω νωρίς (σήμερα, δηλαδή, είναι 00:40) τα λέμε αύριο!

Καλό ξεκίνημα!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Δευτέρα σήμερα, η μέρα που πολλοί προτιμούν για να ξεκινήσουν δίαιτα. "Από Δευτέρα δίαιτα!", έτσι δεν λένε;

Αντί να ξεκινήσω δίαιτα, αποφάσισα να δημιουργήσω το "Ημερολόγιο μιας αφρατούλας". Θέλω να χάσω βάρος, αλλά δεν θέλω να κάνω δίαιτα. Δεν μου αρέσει καθόλου ο τίτλος "δίαιτα". Τον έχω συνδυάσει με την πείνα, την στέρηση των απολαύσεων, την υποχρεωτική κατανάλωση τροφών που δεν μου αρέσουν και τους περιορισμούς. Θέλω να χάσω βάρος αλλά περισσότερο θέλω να αλλάξω τον τρόπο διατροφής μου για πάντα. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος μου είναι να χάσω βάρος, ο μακροπρόθεσμος είναι να κάνω έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Για πάντα!

Εδώ θα μοιραστώ τις σκέψεις μου, τις απόψεις μου και τις εμπειρίες μου στην προσπάθειά μου να επιτύχω τους στόχους μου. Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας σκέψεις, απόψεις και εμπειρίες και να συζητήσουμε, να μάθουμε νέα πράγματα, να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας.

Καλή αρχή να έχουμε!