Το 2015 θέλω...

1. Να τρώω πιο σωστά.

2. Να γυμνάζομαι περισσότερο.

3. Να δοκιμάσω νέες συνταγές.

4. Να φορέσω παλιά μου ρούχα στα οποία τώρα δεν χωράω!

5. Να εξοικονομήσω χρήματα επειδή θα ψωνίζω και θα μαγειρεύω με πρόγραμμα.

6. Να γράψω το δικό μου βιβλίο!

Copyright: / 123RF Stock Photo

Τι με δίδαξε η χρονιά που πέρασε.

Το 2014 είναι μία χρονιά που ξεχωρίζω. Είναι πολύ σημαντική χρονιά για μένα, γιατί ένιωσα την αλλαγή. Μπαίνοντας στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου σκεφτόμουν "σιγά το πράγμα, άλλος ένας χρόνος". Στη συνέχεια όμως οι αλλαγές άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη.

Αποφάσισα να αλλάξω τον τρόπο διατροφής μου. Δεν ήξερα πώς θα το κάνω αυτό, αλλά είπα να προσπαθήσω. Άρχισα να μαγειρεύω περισσότερο στο σπίτι. Δεν βρίσκεις εύκολα ποιοτικά σπιτικά φαγητά έξω. Και δεν συμφέρει οικονομικά. Για να μαγειρεύω στο σπίτι έπρεπε να έχω πρώτα ψωνίσει ό,τι χρειάζομαι, δε γίνεται κάθε μέρα να τρέχω στο σούπερ μάρκετ. Για να ψωνίζω μία φορά την εβδομάδα έπρεπε να έχω έτοιμη τη λίστα με τα ψώνια και να έχω φροντίσει να έχω χρήματα για αυτά. Έπρεπε να βρω χρόνο για να προγραμματίσω τα γεύματά μου, τη λίστα με τα ψώνια και να έχω έναν προϋπολογισμό. Έπρεπε να κάνω και άσκηση. Έπρεπε να βρω χρόνο για να κάνω γυμναστική και να είμαι συνεπής σε αυτό.

Δεν είχα χρόνο, όμως. Δεν είχα χρόνο για να προγραμματίσω, για να ψωνίσω, για να μαγειρεύω, για να κάνω γυμναστική. Ποτέ δεν μου έφτανε ο χρόνος και δεν έκανα τακτικά γυμναστική. Μερικές φορές δεν μου έφταναν και τα χρήματα για να κάνω αυτά που θέλω. Δεν προλάβαινα να μαγειρέψω, γιατί δεν είχα προλάβει να ψωνίσω. Δεν είχα ψωνίσει σωστά, γιατί δεν είχα προλάβει να φτιάξω λίστα. Και ο φαύλος κύκλος συνεχιζόταν. Μάλιστα θύμωνα όταν οι άλλοι δεν καταλάβαιναν ότι πραγματικά δεν έχω χρόνο. Μέχρι ένα σημείο είχα δίκιο, όταν είσαι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρεις. Αλλά από την άλλη πως γινόταν να μη μου φτάνει ο χρόνος; Μήπως έκανα κάτι λάθος;

Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ήμουν στον "αυτόματο πιλότο". Ότι δεν είχα πρόγραμμα στην ζωή μου και ιδού το αποτέλεσμα. Ότι αυτό που για άλλους είναι δεδομένο, εγώ έπρεπε να το βρω τώρα. Και αυτό κάνω. Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί το 2014 κατάφερα σημαντικά πράγματα.

1. Αποφάσισα να αλλάξω τον τρόπο διατροφής μου.
2. Άρχισα να μαγειρεύω στο σπίτι,
3. Έμαθα να κάνω πιο σωστές διατροφικές επιλογές.
4. Άρχισα να δοκιμάζω νέα φαγητά.
5. Άρχισα να προγραμματίζω τα γεύματά μου και τα ψώνια μου.
6. Άρχισα να κάνω γυμναστική.

Το σημαντικότερο όμως που έμαθα είναι ότι για να πετύχεις κάτι πρέπει να αφιερώσεις χρόνο και ενέργεια σε αυτό. Νόμιζα ότι το να κάνεις μία δίαιτα ή να αλλάξεις τον τρόπο διατροφής σου είναι κάτι απλό, που απλά θέλει πειθαρχία. Δεν είναι όμως τόσο απλό για όλους. Δεν είναι απλά μια απόφαση, που κάποιοι λένε. Για να αποκτήσεις καλές συνήθειες, θέλει προγραμματισμό, υπομονή και πάνω από όλα επιμονή.

Γάλα με μούσλι, ροδάκινο και λιναρόσπορο.
Έλεγα "δεν ,μου αρέσει το μούσλι"...
μέχρι που το δοκίμασα! :D

Καλέ πώς έγινα αφρατούλα;

Δεν γεννήθηκα αφρατούλα. Ούτε ήμουν... αφράτο παιδάκι. Το αντίθετο μάλιστα. Ήμουν ένα φυσιολογικό παιδάκι που έτρωγε όπως όλα τα παιδάκια και έπαιζε όπως όλα τα παιδάκια. Έκανε διάφορα αθλήματα, όπως όλα τα παιδάκια, αλλά αυτό που του άρεσε περισσότερο ήταν η κολύμβηση.

Όπως πολλές έφηβες, νόμιζα ότι ήμουν χοντρή.
Τώρα εύχομαι να ήμουν η "χοντρή" του τότε!

Ναι, υπήρξε η εποχή που όχι απλώς είχα φυσιολογικότατο βάρος, αλλά ήμουν και γυμνασμένη. Και, όπως πολλές έφηβες, νόμιζα ότι ήμουν χοντρή. Τώρα εύχομαι να ήμουν η "χοντρή" του τότε!

Ούτε που κατάλαβα πως έγινα... αφρατούλα. Έγινε σταδιακά, δεν ξύπνησα ένα πρωί με παραπάνω κιλά. Δεν έκανα κάτι και έγινα αφρατούλα. Αυτό ακριβώς. Δεν έκανα κάτι. Δεν έκανα τίποτα. Ήμουν στον αυτόματο πιλότο. Σπούδαζα, δούλευα, διασκέδαζα, δεν με απασχολούσε η διατροφή μου ούτε η φυσική μου κατάσταση. Είχα πάει σε έναν διαιτολόγο, αλλά δεν "μπορούσα" να ζοριστώ. Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να κοπιάσω. Προσπάθησα λιγάκι, αλλά έπειτα τα παράτησα.

Έπειτα άρχισα να εργάζομαι από το σπίτι, να βγαίνω λιγότερο και να τρώω περισσότερο junk food. Τότε παραέγινα... αφρατούλα. Είχα προσπαθήσει να ακολουθήσω μία σωστή διατροφή αλλά πάλι χωρίς αποτέλεσμα. Μέχρι που το 2014, με τη βοήθεια της διαιτολόγου μου, άρχισα να αλλάζω τις συνήθειές μου. Ήθελα να αλλάξω. Βαρέθηκα τα περιττά κιλά, τα ρούχα που δεν μου έκαναν ή δεν έδειχναν όμορφα πάνω μου, την κακή φυσική μου κατάσταση και ανησύχησα για πρώτη φορά για την υγεία μου. Όχι, δεν έπαθα τίποτα, ευτυχώς, αλλά πρώτη φορά ανησύχησα πραγματικά. Και με επιμονή, κατάφερα να αλλάξω κάποιες κακές συνήθειες. Και το 2015 συνεχίζω!

Καλή χρονιά να έχουμε με υγεία! :)

Από την δίαιτα... στον ψυχολόγο!

Τους προηγούμενους μήνες δεν είχα κάνει καμία πρόοδο στο να χάσω βάρος. Δεν έχανα βάρος, αλλά ευτυχώς ούτε πήρα! Από τη μία προσπαθούσα να τηρώ το πρόγραμμά μου, από την άλλη δεν άντεχα και έτρωγα ό,τι ήθελα και όσο ήθελα. Δεν έκανα γυμναστική, και ενώ το ήθελα, δεν είχα καμία όρεξη. Ήξερα ότι μετά την άσκηση θα νιώθω υπέροχα, αλλά δεν ήξερα πως να κινητοποιήσω τον εαυτό μου. 

Ένιωθα σα να είχα ένα διαβολάκι που με άφηνε να τρώω χωρίς πρόγραμμα και να τεμπελιάζω, και από την άλλη ένα αγγελάκι που μου έλεγε ότι αν θέλω να χάσω βάρος και να κερδίσω υγεία, πρέπει να κάνω κι εγώ κάτι, δεν θα έρθει μόνο του. Αυτό με προβλημάτισε, γιατί ήταν σα να ήθελε το μυαλό μου να πάει μπροστά και το σώμα μου δεν το άφηνε. Στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο, το σώμα μου έχει χτυπήσει καμπανάκι και μου λέει ότι πρέπει να το προσέχω, αλλά το μυαλό μου είναι αυτό που με εμποδίζει. Τι περίεργο πράγμα εγώ να αισθάνομαι ακριβώς το αντίθετο!

Ένιωθα ότι ο χρόνος και τα χρήματα που αφιέρωνα για τις συνεδρίες με τη διαιτολόγο μου πήγαιναν χαμένα. Αλλά αν σταματούσα; Εδώ με τη βοήθεια της διαιτολόγου και δυσκολεύομαι, μόνη μου πως θα τα καταφέρω να μην τα παρατήσω; Και δεν ήθελα να τα παρατήσω!

Σκέφτηκα να απευθυνθώ σε ψυχολόγο μήπως μπορέσει να με βοηθήσει. Έκανα μία έρευνα για να βρω ψυχολόγο online, όπως ακριβώς έχω βρει διαιτολόγο online. Αλλά για την ώρα το άφησα, είπα ότι πρώτα θα ολοκληρώσω το βιβλίο "Η ψυχολογία της δίαιτας", το οποίο κατά κάποιο τρόπο παίζει το ρόλο του ψυχολόγου σε άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος ή να το διατηρήσουν. 

Το βιβλίο, το σημειωματάριο, τα αυτοκόλλητα χαρτάκια, οι λευκές και χρωματιστές κάρτες και φυσικά το στυλό!

Σε κάθε κεφάλαιο, αντιστοιχεί μία εργασία που πρέπει να κάνεις κάθε μέρα. Ή κάθε φορά που εσύ θα ορίσεις, ανάλογα με το χρόνο σου. Στο σημειωματάριο κρατάς ένα ημερολόγιο σχετικά με τη διατροφή, την άσκηση και τα συναισθήματα σχετικά με αυτά, καθώς και σημειώσεις για αυτά που έχεις κάνει αλλά και για όσα πρέπει να κάνεις. Τα αυτοκόλλητα χαρτάκια είναι για διάφορες υπενθυμίσεις στον εαυτό σου ή για επιβράβευση. Το ίδιο και οι κάρτες, που υπενθυμίζουν το στόχο σου, και σε βοηθάνε στις στιγμές... κρίσης. Κάποιες τις έχω πάντα μαζί μου. Το βιβλίο αυτό είναι μία έκπληξη, οπότε στη συνέχεια μπορεί να ανακαλύψω και άλλες χρήσεις για τον "εξοπλισμό" μου!

Επιτέλους το πήρα απόφαση!

Την Παρασκευή ξεκίνησα ένα πρόγραμμα διατροφής σε συνεργασία με μία διαιτολόγο που βρήκα online. Ο σκοπός μου δεν είναι απλά να χάσω κάποια κιλά, αλλά να μάθω να τρώω σωστά για όλη μου τη ζωή, ώστε να διατηρήσω για πάντα ένα σωστό βάρος και να προστατεύσω την υγεία μου. Αποφάσισα να ξεκινήσω πρόγραμμα διατροφής με έναν διαιτολόγο γιατί:

1. Είναι επαγγελματίας και ξέρει καλύτερα από μένα πως πρέπει να τρώω. Θα με "εκπαιδεύσει" ώστε να μάθω κι εγώ πως να τρώω σωστά.
2. Το πρόγραμμα διατροφής μου είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μου.
3. Έχω κάποιον στον οποίο "δίνω λογαριασμό" για το τι τρώω και αυτό με αποτρέπει από τις... αταξίες!
4. Επειδή πληρώνω για αυτή την υπηρεσία, έχω ακόμη ένα κίνητρο για να είμαι συνεπής.
5. Επειδή θα μου πάρει καιρό να χάσω τόσα πολλά κιλά, αν τυχόν θελήσω να φάω κάτι "απαγορευμένο" θα ζητήσω από την διαιτολόγο να βρούμε κάποιον τρόπο να το βάλουμε στο πρόγραμμά μου, ώστε να είναι ελεγχόμενο και να μην κάνω του κεφαλιού μου.

Κατάλαβα ότι δεν μπορώ να συνεχίσω τον τρόπο ζωής και διατροφής που είχα μέχρι τώρα, αν ήθελα να αλλάξει κάτι πάνω μου, θα έπρεπε κι εγώ να κάνω κάτι. Από μόνο του το σώμα μου δεν θα αδυνάτιζε αν δεν το βοηθούσα. Είχα αποδεχτεί ότι δεν θα μπορούσα να αποφύγω την πείνα και την στέρηση και είπα να δοκιμάσω και όταν θα έρθουν αυτά, θα τα αντιμετωπίσω. Προς ευχάριστη έκπληξή μου, μέχρι τώρα όχι μόνο δεν έχω νιώσει πείνα ή στέρηση, αλλά αντίθετα, νιώθω πάντα χορτάτη και ικανοποιημένη!

Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το να τρώω 5 φορές την ημέρα: πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό, απογευματινό και βραδυνό. Αυτό όμως είναι που με κρατάει χορτάτη. Έχω φάει το ένα γεύμα και ούτε που έχω καταλάβει πως πέρασε η ώρα μέχρι το επόμενο.

Το επόμενο δύσκολο κομμάτι είναι το να βρίσκω χρόνο για να μαγειρεύω. Αν όμως δεν μαγειρέψω εγώ, που θα βρω ποιοτικό φαγητό;

Έτσι αναγκάστηκα να προγραμματίσω το χρόνο μου ώστε να φάω στην ώρα μου, να ψωνίσω, να μαγειρέψω, να τα μαζέψω και να βρω χρόνο για άσκηση. Αυτό ακόμα με δυσκολεύει, αλλά ελπίζω να το συνηθίσω και να γίνει ρουτίνα.

Μπανάνα με μέλι και καρυδόψιχα: πεντανόστιμο σνακ!

Σολομός στο φούρνο με λεμόνι και δεντρολίβανο.
Πατατοσαλάτα με μία βραστή πατάτα, λίγο πρόβειο γιαούρτι και φρέσκο δυόσμο.
Πάρα πολύ νόστιμα και γευστικά!

Πήγαμε για φαγητό σε μία ταβέρνα.
Δεν ξέρω πως τα κατάφερα, αλλά από αυτά έφαγα μόνο σαλάτα και...

...ψαρονέφρι με πατάτες φούρνου! Μιαμ μιαμ!

Υπάρχουν άραγε θαύματα;

Τελευταία διαφημίζεται στην τηλεόραση ένα "θαυματουργό" προϊόν το οποίο υπόσχεται γρήγορη απώλεια βάρους. Είναι ένα από τα αμέτρητα "μαγικά" προϊόντα που κατά καιρούς βλέπουμε να προβάλλονται, υποσχόμενα θαυμάσια αποτελέσματα.

Ποτέ δεν έδωσα σημασία σε τέτοιου είδους προϊόντα και μεθόδους. Τα έβλεπα από μακρυά και αναρωτιόμουν:

Αν είναι όντως αποτελεσματικά δεν θα τα είχε πάρει όλος ο κόσμος; Δεν θα έβλεπα γύρω μου ζωντανά παραδείγματα της αποτελεσματικότητάς τους; Πού είναι κρυμμένοι αυτοί που τα δοκίμασαν και πέτυχαν τον στόχο τους;

Αν είναι τόσο εύκολο να αδυνατίσει κανείς έτσι, δεν θα έπρεπε οι διαιτολόγοι και διατροφολόγοι να γίνουν έμποροι τέτοιων σκευασμάτων;

Το τυρί το βλέπεις. Την φάκα την βλέπεις; Δεν έχουν παρενέργειες; Ποιο είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει κανείς;

Είναι τόσο απλό, σωστή διατροφή και άσκηση.
Ούτε δίαιτα, ούτε υπερβολές, σωστή διατροφή και άσκηση.
Μα γιατί αυτό το απλό πραγματάκι δυσκολεύομαι τόσο να το ακολουθήσω; 

Δεν ξέρω πώς, αλλά την προηγούμενη εβδομάδα μπήκα στον πειρασμό. Σκέφτηκα "βρε μπας και γίνεται έτσι τελικά;". Στην σκέψη και μόνο ντράπηκα. Αλλά είπα να το ψάξω, να δω τι λένε και άλλοι. Βρήκα κάποια forum στο internet με συζητήσεις ανθρώπων που δοκίμασαν ένα τέτοιο προϊόν.

Ένα κουτί με φρούτα και λαχανικά στην πόρτα μου.

Η νέα μου "συνήθεια" λέγεται biobox. Είναι ένα κουτί με φρέσκα βιολογικά φρούτα και λαχανικά που ...έρχεται στην πόρτα μου κάθε εβδομάδα. Το ανακάλυψα στο internet και είπα να το δοκιμάσω.

Το πρώτο μου biobox!

Μία ωραία μέρα ξεκινά με έναν ωραίο χυμό!

Τα φρούτα τα τρώω πολύ δύσκολα, δυστυχώς. Εύκολα μπορώ να φάω μπανάνες, φράουλες και σπανιότερα, κεράσια. Αν τυχόν μου έρθει έμπνευση και θελήσω να φάω κάποιο άλλο φρούτο, οπωσδήποτε το θέλω καθαρισμένο.

Παλαιότερα η μαμά μου καθάριζε μερικά μήλα, τα πέρναγε από τον τρίφτη και στο τέλος ανακάτευε το τριμμένο μήλο με λίγο χυμό λεμονιού και μου το έδινε να το φάω με το κουταλάκι. Ήταν μπελάς, το ξέρω γιατί τώρα το κάνω εγώ, αλλά ήταν ο μοναδικός τρόπος για να φάω έστω και αυτό το φρούτο.

Τώρα έχω πάρει έναν αποχυμωτή, στον οποίον ρίχνω τα φρούτα όπως είναι, χωρίς να τα ξεφλουδίσω και να τους αφαιρέσω τα κουκούτσια. Είναι πραγματικά τέλειος, φτιάχνει υπέροχους χυμούς με ελάχιστο κόπο. Έναν τέτοιο χυμό έφτιαξα και σήμερα, βάζοντας μήλο κόκκινο και πράσινο, πορτοκάλι, κίτρινο γκρέιπφρουτ, μπανάνα, φράουλα και λεμόνι.

Αν δεν σου αρέσει να τρως φρούτα
μπορείς να τα... πίνεις!

Νηστεία στο ...αλεύρι!

Μετά από ένα διάστημα με λίγη άσκηση, κακή διατροφή και αρκετές ώρες δουλειάς, αποφάσισα να ζυγιστώ. Όχι για να δω πόσα κιλά έχασα, αλλά πόσα πήρα. Ευχόμουν στην καλύτερη περίπτωση να έχω παραμείνει στα ίδια κιλά από την τελευταία φορά που ζυγίστηκα.

Να ζυ(γιστεί) κανείς ή να μην ζυ(γιστεί); Ιδού η απορία!

Τελικά πήρα δύο κιλά και πήγα πίσω 2 μήνες. Ξανά λοιπόν από την αρχή. Βέβαια, τί περίμενα, να τρώω junk food, να μην τρώω φρούτα και λαχανικά, να μην αθλούμαι και να αδυνατίσω κιόλας; Μου ήρθαν στο μυαλό μερικές ατάκες που διάβασα και άκουσα τελευταία.

Πώς περιμένεις να γίνεις αυτό που θέλεις όταν παραμένεις αυτό που είσαι; (ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων). Αυτό το διάβασα κάπου στο facebook. Είναι αλήθεια. Πώς περιμένω να αδυνατίσω και να είμαι υγιής όσο συνεχίζω να μην προσέχω την διατροφή μου και να μην αθλούμαι;

Την επόμενη ατάκα δεν θυμάμαι που την άκουσα, αλλά έλεγε κάτι σαν αυτό: Πρέπει από σήμερα να αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι όπως αυτός που θέλεις να είσαι αύριο. Δεν το μεταφέρω καλά, αλλά έχει παρόμοιο νόημα με το παραπάνω. Το συμπληρώνει. Δεν εννοεί ότι θα πρέπει να γίνουμε σαν τη Μαντάμ Σουσού, που στην προσπάθειά της να ενταχθεί στην καλή κοινωνία της τότε εποχής, γινόταν ρεζίλι. Ούτε ότι θα φορέσω κολάν και κοντό κολλητό μπλουζάκι και θα συμπεριφέρομαι σα να ήμουν μοντέλο. Θα έχω όμως αυτοπεποίθηση και θα τρώω σαν φυσιολογικός άνθρωπος, όχι σαν τον Οβελίξ.

Σήμερα είναι Καθαρά Δευτέρα και τρώμε όλα όσα δεν μου αρέσουν: θαλασσινά, ταραμά, χαλβά, ταχίνι και τα λοιπά. Και μετά νηστεία: δεν τρώμε όλα όσα μου αρέσουν. Εγώ ποτέ δε νήστεψα, ούτε μία φορά στη ζωή μου. Φέτος σκέφτηκα να νηστέψω, για λόγους διατροφής περισσότερο, παρά για θρησκευτικούς.

Κάθε χρόνο αυτές τις μέρες, βλέπω να κυκλοφορούν τα πάντα σε νηστίσιμη μορφή. Νηστίσημο χάμπουργκερ, νηστίσιμα σουβλάκια, νηστίσιμες πίτσες, νηστίσιμα κέηκ, νηστίσιμα μπισκότα. Και αναρωτιέμαι: μα γιατί νηστεύει ο κόσμος; Ποιο είναι το νόημα της νηστείας; Δεν υποτίθεται ότι νηστεύουμε για να απαρνηθούμε κάποιες υλικές απολαύσεις δίνοντας έμφαση στην πνευματικότητα;

Κάποτε μου είχε πει ένας συνάδελφος: "Εμείς στο χωριό μου νηστεύουμε αυτό που μας αρέσει πιο πολύ. Τρελαίνεσαι για σοκολάτα; Στην σοκολάτα θα νηστέψεις. Σου αρέσει το κρέας; Σε αυτό θα νηστέψεις."

Δεν ξέρω ποιες είναι όλες οι τροφές που απαγορεύονται κατά τη νηστεία. Σκέφτηκα λοιπόν φέτος να νηστέψω κι εγώ, με σκοπό να βελτιώσω την διατροφή μου. Πιστεύω ότι το όλο κλίμα της νηστείας θα με βοηθήσει. Σε τί όμως να νηστέψω; Τί να απαρνηθώ; Πολλά είναι αυτά που μου αρέσουν. Στην αρχή σκέφτηκα να κάνω νηστεία στο junk food. Μετά όμως σκέφτηκα ότι δεν θα αντέξω και θα αρχίσω να φτιάχνω εγώ στο σπίτι διάφορα junkοειδή! Έπειτα σκέφτηκα να κάνω νηστεία στο κρέας. Να μην τρώω κρέας, άρα ούτε χάμπουργκερ, ούτε σαλάμια, ούτε λουκάνικα... Έτσι όμως θα πέσω στην παγίδα των νηστίσιμων junk food και μπορεί να μην έχω όφελος. Καθώς έγραφα το post, μου ήρθε η φαεινή ιδέα να νηστέψω στο... αλεύρι! Δεν θα τρώω λοιπόν ό,τι έχει αλεύρι: ψωμί, φρυγανιές, πίτσες, πίτες, σάντουιτς, αρκετά είδη γλυκων, ζυμαρικά... Μπίνγκο! Νομίζω ότι θα μου κάνει καλό για ένα διάστημα να τα αποφύγω αυτά με αφορμή τη νηστεία.

Το κατόρθωμα της ημέρας: μαγείρεψα για πρώτη φορά ρεβύθια!

Κάποτε δεν μαγείρευα σχεδόν καθόλου στο σπίτι. Έτρωγα συχνά έξω και αν μαγείρευα, οι δημιουργίες μου θα περιορίζονταν σε ζυμαρικά, σπάνια σαλάτες, συχνότερα έτοιμα προμαγειρεμένα ή κατεψυγμένα φαγητά από το super market.

Το πρώτο βήμα που έκανα, ήταν να αγοράζω από το super market σπιτικά φαγητά στα οποία απλά έπρεπε να προσθέτω λίγο νερό, σάλτσα ντομάτας, ίσως κάποια μπαχαρικά και να τα μαγειρέψω. Έτσι άρχισα να τρώω και φασολάκια, σπανακόρυζο, αρακά, φασολάδα, μπριάμ και άλλα.

Στη συνέχεια άρχισα να μαγειρεύω σπιτικά φαγητά και μόνη μου. Και πιο φρέσκα ήταν, και έκανα οικονομία. Και πάλι, όμως συχνά αγόραζα κατεψυγμένα φασολάκια, αρακά, σπανάκι και άλλα. Είχα κάνει όμως πρόοδο και αυτό ήταν σημαντικό για μένα. Επίσης αγόρασα υλικά για φαγητά που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ, ή που νόμιζα ότι δεν θα μου αρέσουν (ο ορισμός της προκατάληψης!). Μπάμιες, ρεβύθια, φάβα, σιτάρι, χυλοπίτες ήταν υλικά που ήθελα να δοκιμάσω.

Τώρα ψωνίζω φρούτα και λαχανικά εποχής και μαγειρεύω σπιτικά φαγητά με φρέσκα υλικά. Έχω μάθει να μαγειρεύω και να τρώω φαγητά τα οποία όταν ήμουν μικρότερη δεν ήθελα: φασολάδα, φακές, χυλοπίτες και άλλα.

Το τελευταίο μου κατόρθωμα είναι τα ρεβύθια! Δεν θυμάμαι αν είχα δοκιμάσει ποτέ ρεβύθια. Ακόμα και αν τα μαγείρευε η μητέρα μου, βάζω στοίχημα ότι δεν τα έχω αγγίξει ποτέ ή ότι έλεγα πως δεν μου αρέσουν ακόμα και χωρίς να τα έχω δοκιμάσει.

Είπα λοιπόν να δοκιμάσω να μαγειρέψω ρεβύθια στο νέο μου μαγειρικό σκεύος, το slow cooker.

Το slow cooker (ή αλλιώς crock pot) είναι ιδανικό για να μαγειρεύουμε όσπρια,
τα κάνει μαλακά, χυλωμένα και διατηρεί βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά. 

Τι υλικά χρειάστηκα για 2 μερίδες:

• μισή συσκεασία ρεβύθια (περίπου 250 γρ.)
• μισό κρεμμύδι (ήταν μεγάλο, γι'αυτό έβαλα το μισό)
• 2 σκελίδες σκόρδο
• 2/3 της συσκευασίας ψιλοκομμένης ντομάτας
• λίγο τοματοπολτό
• λίγο νεράκι
• λίγο ελαιόλαδο
• λίγο μαϊντανό
• πιπέρι (αλάτι δεν συνηθίζω να βάζω)

Πώς το έκανα:

1. Μούλιασα τα ρεβύθια σε ένα μπολ με νερό και λίγη σόδα το προηγούμενο βράδυ.
2. Άδειασα το νερό και έβαλα τα ρεβύθια σε μία πετσέτα. Τα έτριψα για να φύγει ο φλοιός τους, αλλά μάταια, πολύ λίγες φλούδες έφυγαν. 
3. Τα έβρασα για 10 λεπτά και τα ξάφρισα.
4. Έβαλα στο slow cooker τα ρεβύθια και όλα τα υπόλοιπα υλικά, τα ανακάτεψα και το έβαλα στο low.
5. Μετά από περίπου 6 ώρες ήταν έτοιμα και πεντανόστιμα!

Το νερό στο οποίο έβρασα τα ρεβύθια, το έκανα σούπα, προσθέτοντας λίγο νερό ακόμα, δυο κύβους λαχανικών, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, φιδέ, λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό και σχοινόπρασο. Πεντανόστιμη και η σούπα!

Ο επόμενος στόχος μου είναι να μαγειρέψω φάβα και κουκιά!

Από το junk food στην αξία της επιβράβευσης

Χτες η μέρα ήταν ξεχωριστή. Ειδική περίσταση. Μετά από πάρα πολύ καιρό, πήγα να φάω σε McDonald's! Μου αρέσουν πάρα πολύ, οι πατάτες τους, το Big Mac, το Greek Mac, το McFish, οι κοτομπουκιές. Το ήξερα εδώ και μέρες και γι'αυτό δεν ήθελα να τρώω άσχημα. Έλεγα, ας το κάνω τουλάχιστον στο τέλος της εβδομάδας, όχι όλη την εβδομάδα.

Ένας από τους στόχους μου είναι να φτιάχνω σπιτικά burger, hot dog, σουβλάκια και πίτσες,
ώστε να μην τρώω καθόλου fast food έξω ή από delivery. Έτσι δεν θα στερηθώ αυτό το είδος φαγητού,
θα είμαι πιο σίγουρη για την ποιότητά του και φυσικά θα κάνω οικονομία!

Μπήκα στην ιστοσελίδα τους και είδα πόσες θερμίδες, τι θρεπτικά συστατικά και τι άλλο έχει η κάθε μερίδα. Από περιέργεια, αλλά και για πλάκα, κάθισα και υπολόγισα πόσες θερμίδες είχαν αυτά που είχα επιλέξει για να φάω. Ήταν γύρω στις 1200. Τα δύο τρίτα περίπου των θερμίδων που χρειάζεται μία γυναίκα για όλη την ημέρα! Υπολόγισα ότι αυτά που έφαγα την υπόλοιπη ημέρα (πρωινό: αυγό βραστό με 2 φέτες φρυγανισμένο ψωμί, σνακ: μία μπανάνα, γεύμα: μία σαλάτα ρόκα-παρμεζάνα) θα έφταναν περίπου τις 500 θερμίδες. Κοίτα να δεις! Έτσι απόλαυσα το junk meal μου χωρίς πολλές τύψεις.

Αντί για αναψυκτικό πήρα χυμό και επέλεξα παιδική μερίδα στις πατάτες και στις κοτομπουκιές μου. Βέβαια, όλο το γεύμα είχε σίγουρα άφθονο αλάτι! Δεν το κατάλαβα όταν έτρωγα, αλλά αργότερα όταν επέστρεψα σπίτι διψούσα πάρα πολύ, και ήθελα νερό περισσότερο απ'ότι συνήθως.

Το junk food είναι μία από τις αδυναμίες μου. Δεν θέλω να την πολεμήσω, αλλά να συμφιλιωθώ μαζί της ώστε να την ελέγξω. Να τρώω junk food, αφού μου αρέσει, αλλά όχι κάθε τρεις και λίγο. Αν φάω burger την μία μέρα, να μην φάω πίτσα την επόμενη. Να μην προσθέσω και αναψυκτικό και επιδόρπιο, αλλά να πιω νερό. Θα μπορούσα να φάω μεγαλύτερες μερίδες, να πιω και αναψυκτικό και να προσθέσω και ένα επιδόρπιο στο τέλος. Όμως δεν το έκανα, και αυτό είναι ένα μικρό βήμα για το οποίο είμαι περήφανη. Όχι, δεν είναι αρκετό για να χάσω βάρος. Είναι όμως αρκετό για να με ωθήσει να κάνω το επόμενο βήμα. Και μετά το μεθεπόμενο. Και στο τέλος, βήμα βήμα, να επιτύχω τον στόχο μου.

Η επιβράβευση αξίζει για κάθε μικρό βήμα που κάνουμε, για κάθε ελάχιστη προσπάθεια που καταβάλλουμε, γιατί μας δίνει κίνητρο για να συνεχίσουμε. Αν περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα για να επιβραβεύσουμε ίσως να απογοητευθούμε και να παρατήσουμε την προσπάθεια. Για να φτάσουμε σε έναν μακρινό προορισμό διανύουμε πολλά χιλιόμετρα βήμα βήμα. Με ένα σάλτο το καταφέρνουν μόνο οι μάγοι, οι υπεράνθρωποι και οι ηθοποιοί στις ταινίες.

Αυτό ισχύει παντού. Βλέπεις ανθρώπους να προσπαθούν να καταφέρουν κάτι, και είτε οι ίδιοι με το να είναι πολύ σκληροί με τον εαυτό τους, είτε οι γύρω τους, αντί να τους επιβραβεύουν για την προσπάθεια, για το μικρό βήμα, για ό,τι καταφέρνουν τέλος πάντων, να έχουν μία συμπεριφορά σαν  αυτή: "Μμμ...σιγά το πράγμα, ο σκοπός είναι να...". Σε κάποιον που κάνει δίαιτα, στο παιδάκι για τις επιδόσεις του στο σχολείο, στην δουλειά μας, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, παντού.

Όταν μάθουμε να επιβραβεύουμε την προσπάθεια, θα έχουμε μάθει να βοηθάμε στο να έρθει το αποτέλεσμα. Εύχομαι να έχουμε όλοι μας ένα υπέροχο σαββατοκύριακο!

Αγαπημένο μου ημερολόγιο...καλημέρα!

Σήμερα είναι η δεύτερη μέρα που ξυπνάω νωρίς, τακτοποιώ λιγάκι καθώς ετοιμάζω πρωινό, παίρνω το πρωινό μου καθώς βλέπω πρωινή ενημέρωση, ετοιμάζω τον καφέ μου και τον πίνω στον υπολογιστή ξεκινώντας την δουλειά. Εξαίρεση σήμερα που πίνω τον καφέ μου γράφοντας στο blog.
Και μου αρέσει τόοοσο πολύ αυτό το πρωινό ξύπνημα! Αρκεί να έχω κοιμηθεί νωρίς το προηγούμενο βράδυ! Θέλω πολύ να κρατήσω αυτή την συνήθεια!

Αν αργήσω να ξυπνήσω δεν θα προλάβω να φάω πρωινό.
Αν δεν φάω πρωινό θα πίνω τον καφέ μου μέχρι το μεσημέρι.
Αν πίνω τον καφέ μου μέχρι το μεσημέρι θα πείνάσω αργά το μεσημέρι.
Αν πεινάσω αργά το μεσημέρι χωρίς να έχω φάει κάτι όλη μέρα είναι σίγουρο ότι θα φάω πολύ και άσχημα.
Να γιατί χαίρομαι τόσο πολύ που ξυπνάω νωρίς και τρώω πρωινό!

Αυτές τις ημέρες δυστυχώς έφαγα αρκετή σοκολάτα. Έφαγα έναν σοκολατένιο Άγιο Βασίλη, δύο σοκολατένια χριστουγεννιάτικα στολίδια και κάθε μέρα ένα κομματάκι από το σοκολατένιο ημερολόγιο. Ναι, αυτό που έχουν τα παιδάκια και μετράνε αντίστροφα τις ημέρες μέχρι τα Χριστούγεννα! Μου είναι πολύ δύσκολο να αντισταθώ στις σοκολατένιες λιχουδιές. Ο καλύτερος τρόπος για να το κάνω είναι να μην έχω! Τελικά φρόντισα για αυτό...τρώγοντάς τες!

Όσες φορές έχω αγοράσει σοκολάτα γάλακτος για να έχω για γλυκά ή για ...ώρα ανάγκης την έχω φάει πριν την ώρα της!
Γι'αυτό φροντίζω να έχω πάντα σοκολάτα υγείας και λευκή σοκολάτα, τις οποίες δεν μου αρέσει να τρώω σκέτες, που όμως μπορώ να χρησιμοποιήσω σε γλυκά! Και σε ...ώρα ανάγκης τρώω ένα δυο κομμάτια και δεν θέλω άλλο!

Εκτός του ότι λατρεύω τις σοκολατένιες -και όχι μόνο- λιχουδιές, δεν τρελαίνομαι ιδαίτερα για τα φρούτα. Ευτυχώς έχω βρει λύση για αυτό και τα... πίνω! Έχω πάρει έναν τέλειο αποχυμωτή, στον οποίο τα ρίχνω όπως είναι, με τη φλούδα και τα κουκούτσια! Φυσικά ξεφλουδίζω μπανάνες και εσπεριδοειδή, αλλά δεν είναι μεγάλος κόπος! Και ο χυμός που βγάζει είναι πεντανόστιμος! Έχω βάλει στόχο να πίνω έναν χυμό κάθε μέρα. Γιατί φρούτο με τον παραδοσιακό τρόπο σπάνια θα φάω.

Προσπαθώ να υιοθετήσω κάποιες υγεινές συνήθειες και να αλλάξω γενικά τον τρόπο διατροφής μου. Κάποια πράγματα που για άλλους είναι δεδομένα, όπως η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, λογικών μερίδων και η μικρή κατανάλωση όχι και τόσο υγιεινών τροφών, για μένα είναι το ζητούμενο και κάνω προσπάθεια για να το πετύχω. Δεν βάζω έναν στόχο-βουνό, π.χ. από αύριο δίαιτα και κομμένα όλα, γιατί είναι σίγουρο ότι δεν θα τον πετύχω. Ή θα τον πετύχω ελάχιστα ή για λίγο και μετά πάλι τα ίδια. Γι' αυτό νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι αποτυγχάνουν στην προσπάθειά τους να αδυνατίσουν. Δεν είναι δυνατόν να αλλάξεις μέσα σε μία μέρα τις συνήθειες μιας ολόκληρης ζωής. Ίσως να υπάρχουν και άνθρωποι που να μπορούν και να το έχουν κάνει, αλλά δεν πιστεύω ότι είναι η πλειονότητα. Εμένα για παράδειγμα, μου συνέβη με το κάπνισμα. Κάπνιζα για περίπου 10 χρόνια από την εφηβεία μου. Και ένα πρωί, ξύπνησα χωρίς να θέλω να καπνίσω. Και από τότε δεν ξανακάπνισα, χωρίς να κάνω καμία προσπάθεια, ούτε να παλέψω για αυτό. Τέλειο! Μακάρι να γινόταν το ίδιο και με την διατροφή μου! Να ξυπνήσω ένα πρωί και να μην θέλω να τρώω ανθυγιεινά...

Καλό υπόλοιπο ημέρας να έχουμε!

Αγαπημένο μου ημερολόγιο... ημέρα πρώτη

Η πειθαρχία και ακόμη περισσότερο η αυτοπειθαρχία δεν θα έλεγα ότι με χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα. Ίσως γι' αυτό δεν κατάφερα ποτέ να ακολουθήσω μία δίαιτα. Πάντα έλεγα ότι ο μόνος τρόπος για να τα καταφέρω θα ήταν να έχω έναν "μπαμπούλα" πάνω από το κεφάλι μου. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, νομίζω ότι θα μπορούσα να βρω τρόπο να κάνω ότι θέλω ακόμη και υπό καθεστώς μπαμπούλα. Γι' αυτό άλλωστε δημιούργησα ένα δημόσιο ημερολόγιο και όχι ένα ιδιωτικό. Ελπίζω ότι ο Μεγάλος Αδελφός θα με βοηθήσει.

"Όχι, δεν θα το κάνω, τί θα γράψω στο μπλογκ,
ότι με το που ξεκίνησα τον "ιερό αγώνα" μου,
έπεσα με τα μούτρα στις "αμαρτίες";  

Κάτι έκανε σήμερα, μπορώ να πω. Γιατί το μεσημέρι ήθελα τόσο πολύ να φάω junk food, αλλά σκεφτόμουν: "Όχι, δεν θα το κάνω, τί θα γράψω στο μπλογκ, ότι με το που ξεκίνησα τον "ιερό αγώνα" μου, έπεσα με τα μούτρα στις "αμαρτίες"; Κι αν διαβάσει το post κανένας δικός μου; Είχα λοιπόν ένα κίνητρο παραπάνω. Να δούμε πόσο θα κρατήσει! Γιατί σήμερα ντράπηκα να παρεκτραπώ. Αν όμως υποχωρήσουν οι ντροπές, πολύ φοβάμαι ότι θα πρέπει να μετονομάσω το μπλογκ σε "Πρακτικός Οδηγός για να γίνεις Αφρατούλα".

Από το πρωί μέχρι το μεσημέρι έπινα ένα καφέ. Ναι, τον ίδιο! Αυτό θα πει caffè lungo, χαχαχα! Αύριο δεν πρέπει να κάνω το ίδιο λάθος, πάω τώρα να ετοιμάσω το έδαφος για το αυριανό μου πρωινό, ώστε να μην έχω καμία δικαιολογία!

Πρόσφατα διάβασα σε ένα άρθρο ότι αν φάμε ένα καλό πρωινό
και ενδιάμεσα των γευμάτων ένα υγιεινό σνακ,
θα έχουμε λιγότερες πιθανότητες να υποκύψουμε
σε διατροφικούς πειρασμούς το βράδυ.

Ούτε ένα λεπτό δεν μου πήρε να ρίξω σε ένα μπολ λίγα δημητριακά, να το σκεπάσω με ένα πιατάκι και να ακουμπήσω πάνω του το κουταλάκι. Τώρα δεν έχω καμία δικαιολογία για να μην φάω πρωινό. Μάλιστα, το έβαλα πάνω στο γραφείο μου, καθώς αύριο ξεκινώ πρωί την δουλειά, ώστε να μην θέσω ως δικαιολογία ότι "ναι μεν τα προετοίμασα, αλλά δεν πρόλαβα να φάω γιατί με πρόλαβε η δουλειά και καταπιάστηκα". Εκτός αν επινοήσω κάποια νέα δικαιολογία αύριο, πράγμα που απεύχομαι. Σαν τους ιούς, ένα πράγμα, που παρά τα αντιβιοτικά εξελίσσονται και μεταλλάσσονται!

Το μεσημέρι έφαγα ένα πιάτο μακαρόνια με κοτόπουλο κοκκινιστό και φέτα. Κανονικά θα έπρεπε να μην συνδυάσω κρέας και φέτα, αλλά πραγματικά λατρεύω την φέτα, την τρώω σχεδόν με όλα τα φαγητά και μάλιστα υπάρχουν κάποια φαγητά που προτιμώ να μην φάω καθόλου αν δεν έχω φέτα να τα συνοδεύει.

Επειδή είναι αργά και αύριο πρέπει να ξυπνήσω νωρίς (σήμερα, δηλαδή, είναι 00:40) τα λέμε αύριο!

Καλό ξεκίνημα!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Δευτέρα σήμερα, η μέρα που πολλοί προτιμούν για να ξεκινήσουν δίαιτα. "Από Δευτέρα δίαιτα!", έτσι δεν λένε;

Αντί να ξεκινήσω δίαιτα, αποφάσισα να δημιουργήσω το "Ημερολόγιο μιας αφρατούλας". Θέλω να χάσω βάρος, αλλά δεν θέλω να κάνω δίαιτα. Δεν μου αρέσει καθόλου ο τίτλος "δίαιτα". Τον έχω συνδυάσει με την πείνα, την στέρηση των απολαύσεων, την υποχρεωτική κατανάλωση τροφών που δεν μου αρέσουν και τους περιορισμούς. Θέλω να χάσω βάρος αλλά περισσότερο θέλω να αλλάξω τον τρόπο διατροφής μου για πάντα. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος μου είναι να χάσω βάρος, ο μακροπρόθεσμος είναι να κάνω έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Για πάντα!

Εδώ θα μοιραστώ τις σκέψεις μου, τις απόψεις μου και τις εμπειρίες μου στην προσπάθειά μου να επιτύχω τους στόχους μου. Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας σκέψεις, απόψεις και εμπειρίες και να συζητήσουμε, να μάθουμε νέα πράγματα, να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας.

Καλή αρχή να έχουμε!